میرزا حسن هریسی

میرزا حسن هریسی به سال ۱۲۸۲ هجری‌شمسی در تبریز متولد شد. پدرش شیخ عبدالکریم از روحانیون و مدرسین بنام حوزه علمیه بود. میرزا حسن تحصیلات مقدماتی را همراه با کلام‌الله مجید و گلستان سعدی آغاز نمود ضمن آنکه از همان دوران کودکی در فراگیری خط نیز علاقه وافری از خود نشان داد.

مدتی در زادگاهش به تحصیل صرف و نحو، منطق، فقه و اصول پرداخت اما از آنجا که عشق و علاقه خاصی به خوشنویسی داشت، هنر را در اولویت نخست انتخاب خود قرار داد و از تحصیل صرف‌نظر نمود.

وی نزد خوشنویسان برجسته همچون سیدعلینقی قاضی‌طباطبایی، ذبیح‌السلطنه باتمانقلیچ و میرزا باقر فخرالکتاب به فراگیری فنون خوشنویسی پرداخت و چندی بعد جهت تکمیل خط نسخ در محضر استاد مسلم نسخ آقا میرعلی اهرابی تلمذ نمود.

در سال ۱۳۰۷ هجری‌شمسی زمانی که ۲۵ سال از عمرش می‌گذشت در مدارس تبریز به تدریس خوشنویسی مشغول شد و نزدیک به ۳ دهه آن را ادامه داد. پس از بازنشستگی نیز هنر خود را تداوم بخشید و تعلیم خط برای علاقمندان را با جدیت بیشتری دنبال کرد تا اینکه پس از ۴۳ سال تدریس خوشنویس در خطوط رایج، در سن ۸۰ سالگی بر اثر سکته مغزی در تبریز چشم از جهان فروبست و پس از تشییع در آرامستان وادی‌رحمت به خاک سپرده شد.

استاد علاوه بر کتابچه‌ها و جزوات رسم المشق که برای استفاده جوانان و هنردوستان نگاشته و از خود به یادگار نهاده است، کتاب‌های فراوانی از جمله 3 نسخه از «کلام ‌الله مجید» از روی قرآن سلطانی، سه نسخه «مفاتیح‌ الجنان»، یک نسخه «منتهی الآمال»، یک نسخه «معراج السعاده»، دو جلد «غرر الحکم»، یک جلد «صحیفه سجادیه»، 10 جلد «نهج‌البلاغه منظوم و منثور» ترجمه حاج محمدعلی انصاری و نزدیک به 20 جلد کتاب درسی و گلستان سعدی و مجموعه‌های مختلف نظم و نثر را نیز کتابت کرده است